Dag 1, zaterdag 1 oktober vertrokken vanaf het Klinikum in Aken. Frank Veugen liep deze eerste dag met ons. Het was prachtig weer. Na een afscheidswoordje van prof. Mertens van de afdeling kinderoncologie vertrokken we richting Nederland. Het was al vroeg warm en de zon scheen uitbundig. Een goed begin van de dag. Deze etappe was zwaar vanwege het heuvelland dat we doorkruisten en de temperatuur die opliep tot 27 graden. Deze temperaturen in oktober zijn 28 jaar voor het laatst nog eens gemeten. Vanaf de top van de Gulpenerberg liepen Simon Blok en Lenie ook een heel stuk mee. We doorkruisten Maastricht en pauzeerden even bij Ron for Run en dan verder voor de laatste 7 km. Vandaag in totaal 34 km. De overnachting was bijna op de Nederland-Belgische grens.

Dag 2. Na een redelijk nacht de tweede etappe. Roger Kempinski en Peter uit Bemelen lopen vandaag een stuk met ons mee. We lopen ontspannen en het loopt goed. Niet veel meer bergop en dan zijn de babyjoggers op z 'n best. We praten veel en de kilometers vliegen voorbij. Al snel is het weer warm. Na 20 km verlaten Roger en Peter ons want ze moeten nog terug. Ze zoeken een kortere weg door het bos. Ik raad hen aan dit niet te doen en gewoon een stuk terug te lopen en dan via de aangegeven route. Peter doet nog een donatie in de collectebus en weg zijn ze. Later hoor ik van mijn vrouw dat ze totaal fout gelopen zijn en in totaal 40 km hebben gelopen. Onderweg doen we nog wat inkopen. In België zijn de winkels ook vaak op zondagmorgen open. We kopen in een Turkse buurt het heerlijke platte Turkse brood en een stuk verder alcoholvrij bier. Onderweg geeft een digitale thermometer 28 graden Celsius aan. We krijgen onderweg nog een donatie van een mountainbiker. Na 44,3 km komen op de Breugelhoeve in Peer. We verzorgen ons en maken de spullen voor morgen weer klaar, dan een douche, lekkere kippenbouillon om bij te komen, stuk Turks brood, kaas, ham, worst en we voelen ons weer fit. Op de Breugelhoeve is een pompoenfeest dat we even bezoeken. Er lag een pompoen van meer dan 123 kilo!!!! We eten nu warm en wel heel gemakkelijk met de sponsorde Foodiez maaltijden met ingebouwde warmtebron. Zoek maar eens via Google naar Foodiez. Heerlijk.

Dag 3 Na een mindere nacht, de trekkerhut was goed, het bed was goed maar een boer heeft de gehele nacht met zijn tractor het land bewerkt!!!!

Deze dag geen begeleiding meer. We vertrekken en ik vind de lijn van de route niet op mijn GPS. We lopen door en komen in het veld. we denken goed te lopen maar we weten het niet. Na een tijd lopen we tegen een hoge afrastering op en draaien dan maar om. We proberen naar het noorden te lopen en zien mensen met auto 's staan. Deze leggen uit dat we bij een militair vliegveld zijn en ze wijzen ons de richting waar we heen moeten en dan zie ik mijn fout in. Ik dacht de oude route op de GPS te zien maar we moesten een stuk over de oude route terug om op de nieuwe route van vandaag te komen. Dit heeft ons meer dan een uur gekost. Vandaag is het ook weer warm en onze route loopt veel over onverharde paden en zelfs door paden van mul zand. dat loopt dus helemaal niet en dan nog eens de muggen in het bos. Na een tijdje lopen we weer in Nederland en lopen op het laatste stuk langs een militair oefenterrein waar steeds een helicopter over ons vliegt. Na 56 km komen we in Haghorst op de camping waar we een pipowagen gehuurd hebben. Hier overnachten we. Het was weer een warme dag en we hebben veel gedronken.

Dag 4. Het slapen was weer niet zo geweldig door de vele muggen. We ruimen onze spullen in de babyjoggers. Het weer is lekker maar bewolkt. We lopen kilometers langs een kanaal, dan weer een onverhard stuk en ineens zitten we in Tilburg. Hier loopt een fietspad helmaal doorheen en we hoeven maar te volgen. We krijgen wat motregen maar dat is lekker. Als we inkopen doen in een super komt een vrouw geld geven. Ze hebben bij haar een gezwel van de neus weg gehaald en haar vader heeft maagkanker. Ze vindt ons initiatief heel goed. Soms als het hard waait wordt het echt koud maar de zon begint weer steeds meer terrein terug te winnen maar voor hoe lang? We lopen een bos in en dan zegt de GPS dat we er zijn. Niets te zien. Gelukkig kunnen 2 passerende wandelaars ons de camping wijzen en na 2 km oftewel in totaal 33km zijn we op natuurcamping de Duiventoren in Dorst. Ook hier worden we weer hartelijk ontvangen. Ik moest hier nog betalen en de eigenaresse zei dat we dat bedrag, 40 euro, maar in de collectebus moesten doen.

Ze vertelt dat haar zus darmkanker heeft en haar moeder borstkanker. Ze laat ons de camping zien. We zijn de enige gasten dus alles is voor ons. De gemeenschappelijke ruimte is een Mongoolse tent, een leuke verrassing voor ons daar we die maar al te goed kennen van de ultraloop in 2009 in Mongolië. De "houten tent" die we gehuurd hebben is een klein houten huisje met vloerbedekking, een matras en met dekbed en alles. Het ziet er zeer comfortabel uit. We doen de was, hangen deze te drogen in zon en wind en eten. Eerste weer bouillon met Turks brood Duitse Wurst und Schincken, Hollandse kaas en dat in een Mongoolse tent. Internationaler kan het bijna niet maar we lopen ook van Duitsland naar Nederland, België en weer Nederland.

s 'Avonds weer een heerlijke Foodiez maaltijd zoals alle andere dagen.

Dag 5. Vandaag staan we wat eerder op en willen vroeg weg. Alles was al zover ingepakt en na het ontbijt zijn we weg maar het begint te regenen. We wachten even en dan is het weer droog. We lopen nu veel langs een autosnelweg. Alle verkeer komt samen want we gaan de rivieren over en zoveel bruggen zijn er niet. Er staat een behoorlijk wind en als je hem tegen hebt dan moet je flink duwen want we vangen heel veel wind met onze babyjoggers. In Gorinchem drinken we in een cafeetje een cola en vangen hier nog 5 euro voor het goede doel. We lopen kilomters langs een kanaal over de dijk. Dat is dan nou net de slechtste plek om te lopen als het hard waait. Na 52 km komen we op de camping aan. Hier had ik een trekkershut gehuurd maar de eigenaar kon iemand voor een week krijgen en vroeg of we in een caravan wilden overnachten. Met tegenzin hebben we toen ja gezegd. We krijgen de caravan nu toegewezen en ja het valt tegen qua ruimte. We krijgen wel de sleutel van een loods en mogen daar de babyjoggers zetten. We hangen hier ook de was te drogen en net op dat moment begint het weer te regenen.

Dag 6. De nacht is niet al te best. De matrassen zijn okay maar buiten stormt het en af en toe breken takjes van de boom die naast de caravan staat en die vallen op het dak hetgeen een hoop lawaai maakt. We pakken in, ontbijten en vertrekken.

We zitten snel op de route van de GPS. Het waait hard en we moeten flink duwen. Na een tijdje begint het te regenen en niet zo zuinig, we lopen net buiten de bebouwde kom boven op de dijk. Dit duurt zo 'n 10 km en we komen in een dorpje waar een brug moet zijn en een pont maar er is geen brug. De enige verbinding met de overkant is een pont en die is vanaf einde september uit de vaart. We zijn helemaal onderkoelt. Volgens een bewoner van dit dorp kunnen we nog 13 km doorlopen en dan met het pontje aldaar oversteken of terug en via Vianen gaan. Beide zijn geen optie daat we dan over de 60 km moeten in deze slechte weersomstandigheden. We zijn totaal onderkoeld maar we zien een restaurantje waar we naar binnen mogen. We kleden ons droog en nemen iets warms te drinken. We besluiten met de bus, die een maal per uur komt, terug te gaan en dan via Utrecht te lopen, qua kilometers zou dat hetzelfde zijn. Nou dat doen we dan, alles de bus in en rijden maar. Als we uitstappen op de plaats van bestemming, komen we maar moeilijk op gang en het begint al weer te regenen. We moeten nu zorgen dat we weer op de GPS lijn komen en als ik de schaal zie op de GPS dan is dat nog erg ver. We moeten veel draaien en keren daar we steeds over water moeten en afhankelijk zijn van de aanwezige bruggen. We hebben beiden nog nooit zo veel water gezien als vandaag. Dan zo 'n 3 km voor de plek waar we overnachten komen we pas op de GPS lijn. En na 40 km is er de camping. Ze hebben er veel beesten. Deze worden verzorgd door mensen met een handicap. De pipowagen die we hier gehuurd hebben is prachtig. Als we bij de wagen aankomen begint het weer te gieten. We eten weer, douchen, drogen onze kleding, pakken weer in, eten, drinken een alcoholvrij biertje en tijd om te slapen. De routine zit er al echt in.

Dag 7. Tijdens de nacht regent het regelmatig en we zien bliksemflitsen. We ontbijten en ruimen op en vertrekken weer. Het voelt vandaag alsof de wind uit alle hoeken waait, dan schijnt de zon weer en even later regent het weer. We lopen steeds meer naar de drukte toe. Via Aalsmeer richting Schiphol. We zien veel vliegtuigen en ze worden steeds groter. Dan rechtsaf en Schiphol en the Wheel of Energy zijn nog maar 3 km van ons vandaan. We lopen verder en dan, ja, we zijn er. Eberhard en ik lachen en zijn blij dat we er zijn.

Ik krijg het even moeilijk. Mijn moeder zei toevallig tijdens een telefoontje : Ik hoop dat het helpt dat jullie daar naar toe lopen!!!!!

Als we het Wheel naderen zien we Richard. Hij zwaait terug en komt meteen uit het Wheel en komt naar ons toe. hij schudt onze handen en heet ons welkom. hij vindt het geweldig wat we gedaan hebben. Iemand van de organisatie moet foto 's maken van ons met onze camera 's want hij vindt dat we alle drie op alle foto 's moeten. We spreken verder af voor morgen en gaan richting hotel. Nou wat was dat geweldig om het Wheel te zien.

Dag 8. Na een hele goede nacht in een hotel maken we ons klaar om weer na het Wheel te gaan. Ontbijt in het hotel, met de bus terug naar Schiphol en dan afwachten tot we aan de beurd zijn. Richard vertelt weer aan iedereen dat we helemaal naar Schiphol zijn komen rennen met de babyjoggers. Vlak voor 13.00 uur overhandig ik aan Richard de cheque van Euro 909,99. Alle mensen die hebben meegeholpen dit bedrag bij elkaar te krijgen heel heel hartelijk dank.

Dan het Wheel. Ik stap er in en het voelt heel raar, ik heb het idee dat het wiel rijdt. dit gevoel duurt even en daarna gaat het. We lopen samen met Richard en Marko Koers. Marko was gespecialiseerd in de 800 m en 1500 m. Hij is negenvoudig Nederlands kampioen en heeft nog altijd het Nederlands record in handen op de 1000 m (2.15,05) en de Engelse mijl indoor (3.57,37).

Trouwens Marko is niet van ons weg gelopen!!!!!!!!!!!!!

Iedereen vertelt wat en soms wordt er van positie gewisseld want we lopen met z 'n vieren in het wheel en er zijn 3 banen en zo kun je met iedereen eens praten.

Na een uur is het dan voorbij. We nemen afscheid van Marko en Richard en wensen Richard morgen nog een heel mooie laatste dag van het Wheel of Energy. Het zal wennen zijn voor hem na 365 dagen. Meer info www.wheelofenergy.org

We gaan douchen en dan naar huis met de trein met onze babyjoggers.

Het is voorbij en het was mooi. Heel mooi en hopelijk brengt the Wheel of Energy voor een ieder een beter leven met kanker.

Enkele foto 's van deze sponsorloop zijn te vinden via

https://picasaweb.google.com/sifra49/RunningAgainstCancer2011#

De lang verwachte marathon van Meerssen, MET babyjogger. Eberhard en ik hadden er lang voor getraind want we zouden als voorbereiding op onze sponsorloop Running against Cancer de marathon met babyjogger lopen.

Bij aankomst nog de babyjoggers in elkaar zetten en Eberhard moest nog de reklame op zijn babyjogger krijgen van Foodiez, die ons sponsoren met self-heating meals zodat we niet hoeven te koken tijdens onze sponsorloop. Wat een uitvinding.

Van de organisatie kregen we een minuut de tijd om onze sponsorloop te promoten en nadien kregen we al weer enkele donaties. 

We stonden helemaal achteraan om zodoende niemand te hinderen met onze karren maar vlak na de start moesten we al beginnnen met inhalen. De Raarberg (1,7km / 63m stijging) was zwaar maar omdat we fris waren liep het goed, daarna bergaf en maar inhalen. 5-km-punt in 29 minuten en eigenlijk te snel maar we waren bang dat we de limiet van 5 uur op de marathon zouden overschrijden. Te veel tegenwind zou dat kunnen veroorzaken of een lekke band of andere materiaalpech. De Kruisberg (7km 130 hoogtemeters) ging ook en door de lange beklimming kwam ik wel in een aangenaam tempo. Bovenaan weer naar beneden en we haalden weer in. Dan even bijkomen voor we aan de beklimming van de Denneberg begonnen. Deze is echt zwaar maar eigenlijk pas halverwege. De laatste en steilste meters wandelden we, de babyjoggers duwend, omhoog om fris boven te komen en weer verder te gaan. 10 km (182 hoogtemeters) in 59 minuten ongeveer. Linksaf Moorveldsberg af (1 km 5,8% 58 m daling) en dat was niet prettig. Het was te steil voor ons en het kostte alleen maar kracht om de babyjoggers af te remmen. Nu het lange vlakke stuk dat prima liep. 15 km in 1 uur 32 minuten. De techniek van bochten nemen met de babyjoggers zat er goed in, voorwiel omhoog en draaien maar. Regelmatig wisselden we de armen af met te duwen. Links van de babyjogger, dan rechts of er recht achter als het waaide of bergop ging. Richting 20 km zagen we de bezemwagen naderen en dat wilde ik echt niet. Tijd iets meer dan 2 uur. We probeerden niet te veel tijd te verliezen op de verzorgingsposten. Ik had 4 bidons en enkele gels bij me in de babyjogger en pakte alleen een spons. Onderweg deelde ik nog folders uit van onze sponsorloop met de gegevens en vooral ons banknummer. Weer terug naar Geulle dat bijna uitgestorven leek. Dan de Slingerberg (1,2km 12% 65 m stijging). Vreselijk voor ons met de babyjoggers en de bezemwagen naderde ons tot 20 meter maar we hadden alle beklimmingen getraind en we kenden het parcours. Het 25 km punt heb ik gemist. Hier was het ook dat we weer afstand namen van de bezemwagen en de laatste loper en we haalden zelfs iemand in. 30 km in ongeveer 3 uur 11 minuten, we haalden weer iemand in en langs de autoweg liep het perfect ondanks de tegenwind die probeerde onze babyjoggers af te remmen. Het lange stuk langs het vliegveld was een welkome afwisseling met wind in de rug en we haalden weer iemand in. In Ulestraten weer enkele vreselijke heuveltjes ( hoogtemeters onbekend maar genoeg) waar we weer iemand inhaalden. We liepen goed en Eberhard kon blijven volgen ondanks dat zijn maag probeerde de sportdrank naar buiten te werken. Hij loopt het best op zwarte thee en verder niets, dat was vandaag weer duidelijk. 35 km in 3 uur 43 minuten en nu waren we er zeker van dat we binnen de limiet zouden finishen en zeker niet laatste zouden worden. Ik voelde kramp opkomen in mijn kuiten maar dit duurde steeds maar effe. Het lange stuk bergaf richting Waterval was heerlijk en ook daar haalden we weer iemand in. De klim naar Schietekoven brak ons helemaal en ook hier heb ik geen hoogtemeters van maar we wandelden het grootste gedeelte hiervan en zelfs dat was zwaar. 40 km en bergaf, nog een klim, de laatste en dan maar laten lopen. Na 4 uur 32 minuten en 57 seconden en 362 hoogtemeters kwamen Eberhard en ik op het plein in Meerssen en kregen we de medaille omgehangen. Moe maar voldaan feliciteerden we elkaar en gingen op zoek naar de vlaai. Die vonden we snel en we verorberden een heerlijk stuk rijstevlaai. Nou dat was onze generale repetitie voor de sponsorloop. Zo 'n parcours als vandaag hebben we dan niet. Alleen dag 1 vanuit Aken, dan hebben we enkele heuveltjes met als zwaarste die van Gulpen naar Margraten.

We proberen nog wat geld op te halen voor ons goede doel, info zie mijn site, en dan 1 oktober vertrekken we richting Schiphol, Amsterdam, waar we 7 oktober hopen aan te komen met de babyjoggers.

8 oktober lopen we in the Wheel of Energy van 13.00 uur tot 14.00 uur en daarna overhandigen we de cheque van het geld dat we opgehaald hebben. De bedoeling was eigenlijk om hier dan ook nog een marathon in het Wheel te lopen maar omdat dit het laatste weekend is dat het Wheel draait ging dit niet.

Je kunt alles over de sponsorloop nog eens lezen via www.adventure-runner.tk Ik hoop trouwens niet dat dit de laatste marathon van Meerssen was. Het is onbegrijpelijk dat niet meer mensen inschrijven voor deze prachtige, Limburgs enigste marathon.

Meer info zie http://laatstenieuws2011.webs.com/Running%20against%20Cancerindex.htm

Ik haalde nog mooi wat geld op voor het goede doel en we hopen het bedrag, dat we verzamelen tot 8 october, op Schiphol kunnen overdragen aan Richard Bottram bij het Wheel of Energy.

31 october heb ik mijn tweede controle, elke 3 maanden dus, en dan maar hopen dat het goed is.

Mensen jullie gaan me weer vaker zien met wedstrijden maar niet meer zo veel als voorheen.

Dit was marathon/ultra nummer 302 maar vanaf nu ga ik genieten, meer genieten van loopjes zoals die van Willem Mutze en niet meer zo veel verzamelen van gelopen marathons en ultra want ....... het zijn maar cijfertjes en iedereen moet luisteren naar zijn lichaam.